Brnąłem do ciebie maju  

przez mrozy i biele  

przez śnieżyce i zaspy  

i lute zawieje  

przez bezbarwne szpitale  

korytarze stycznia  

w tych korytarzach słońce  

gasło ustawicznie 

  

a teraz maj dokoła maj  

wyświęca ogrody  

i cały ja i cały ja  

zanurzony w jaordanie pogody  

a teraz maj i maj i maj  

dokoła się święci  

od wonnych bzów szalonych bzów  

wprost w głowie się święci 

  

i płyną przeze mnie dmuchawce  

jak dzieciństwa echa 

i wielka jest majowa moc  

kiedy niebo się do ziemi uśmiecha  

śpi w twoim wnętrzu chłopiec  

w chłopcu pierwszy zachwyt poznaję  

z twoich ziaren wyrosną sady  

strudzonemu pielgrzymką ulżyj dodaj wiary 
























Czasem nagle smutniejesz 

To jakby dnia ubywa 

I nie wiem jak ci pomóc 

Więc tylko proszę wybacz 



Czasem łzy w twoich oczach 

Na krótką chwilę zagoszczą 

I nie wiem czy coś mówić 

I nawet nie wiem po co 



Puszczam wię wtedy latwce

Ze śmiechu mego śmieszne

I znowu dnia przybywa

Powietrze staje się lżejsze



I lżejsza staje się wędrówka

Z plecakiem coraz cięższym

Nad domem przysiadła tęcza

Na nieba niebieskiej gałęzi