Skarży się wdowa po kasjerze 

czasem nachodzą ją tęsknoty 

i resztę renty z sobą bierze 

w pobliżu nawet jest sklep nocny 

  

Już wino tanio na nią kiwa  

i życie takie patykiem pisane  

na chwilę tylko sen zawita  

lecz strach obudzi ją nad ranem 

 

Co można w nocy  

gdy śpią żurawie  

co można w bloku  

gdy sen na jawie  

co można w życiu  

na siódmym piętrze  

winda do nieba  

rzadkie powietrze  

  

Co można w nocy  

gdy śpią parafianie  

co można w bloku  

wkrótce świt wstanie  

co można w życiu  

na siódmym piętrze  

winda się psuje  

wisi nieszczęście 

  

Pan Edek zbiera myśli w sobie  

i zapałczane etykiety  

czasem pokłóci się z rodziną  

charakter ma podobno ciężki 

  

Mało kto wie o grzechach Edka  

a żona jego spokojna kobieta  

lecz kiedy trafi się okazja  

ona od męża chce uciekać 

  

Gdzie uciec - myśli żona Edka  

i patrzy - smutna - w dal przez okno  

w dół jest aż siedem pięter  

dla niej to wcale nie wysoko 

  

Czarnym aniołom skrzydła marzną  

samotnie stają na parapecie  

do lotu cicho się zbierają  

gdzieś je po prostu niesie 
























Zwalić by można się z nóg

Co rusz,

Co krok.



Co noc,

To szloch

I rozpacz.



Ale czy warto?

Może nie warto?

Chyba nie warto...

Raczej nie warto.

Nie, nie - nie, nie warto.

Nie, nie - nie, nie warto.



Zginąć by można jak nic:

Do żył

Jest nóż.



Lub w dół

Na bruk

Z wysoka.



Ale czy warto?...



Jechać by można do miast

Lub w las,

Na błoń.



Na koń

I goń

Nieboskłon.



A!e czy warto?...