Na aniele czapka  

z ciepłej wełny gore  

anioł z gór się urwał  

jeszcze przed wieczorem 

 

Niosło go Beskidem  

nosiło po lesie  

lecz wrócił w Bieszczady  

teraz ogrzać chce się  

  

Aniele grudniowy   

zimny do połowy   

zostań trochę z nami  

zagrzej sobie nogi  

  

Aniele styczniowy   

zmiłuj się nad nami   

jeszcze zdążysz poznać   

niebieskie polany  

  

Na aniele czapka  

z anielskim pomponem  

anioł chce odlecieć  

jeszcze przed wieczorem 

  

Dalej jednak siedzi  

trochÄ™ zagadkowy  

czapki z miękkiej wełny 

nie zdejmuje z głowy 

  

Aniele lutowy  

zimny do połowy  

zostań jeszcze z nami  

już puszczają lody 

  

Aniele marcowy  

zmiłuj się nad nami  

zdążysz jeszcze odwiedzić  

niebieskie polany  

  

Anioł się zasiedział  

do następnej zimy  

jest taki niebieski  

a my siÄ™ cieszymy 

  

Zawsze to z aniołem  

raźniej chyba bywa  

nawet gdy za oknem  

trzyma tęga zima  

  

Aniele grudniowy  

zimny do połowy  

zostań trochę z nami  

zagrzej sobie nogi 

 

Aniele styczniowy 

zmiłuj się nad nami 

jeszcze zdążysz poznać 

niebieskie polany 

 

Aniele lutowy  

zimny do połowy 

zostań jeszcze z nami  

już puszczają lody 

 

Aniele marcowy 

zmiłuj się nad nami 

zdążysz jeszcze odwiedzić 

niebieskie polany 
























Tu króluje zeszłoroczny czas

na posłaniu z liści buczynowych

stąd do ziemi dalej niż do gwiazd

zachwytu swego nie wysłowisz



rosną skrzydła u ramion

czas się w wieczność przemienia

obłocznieją wszystkie ziemskie sprawy

gdy zbliżamy się do szczytu po kamieniach



rosna skrzydła u ramion

czas się w wieczność przemienia

góry i wolność dokoła

chyba dostÄ…pimy tu wniebowstÄ…pienia



a w schronisku święty Piotr z herbatą

i widoki nieziemskie na świat

przy ognisku rozłożymy się z gitarą

posłuchamy co nam w duszy gra



z pleców góry zrzucimy do stóp

i zmęczenie rozzujemy z nóg

to schronisko to prawdziwy raj

niechaj wiecznie odpoczynek trwa



rosna skrzydła u ramion

rosną przepastne błekity

życie pełne olśnień i zachwytów

tyś wędrówką najwytrwalszą ku szczytom



góry tu wszystko jest święte

tu wspinaczki nasze wniebowzięte

w górach los ma Światowida twarz

od ogniska bije jeszcze baśni blask