Posłuchaj, porzucony przez nią,

Nieznany mój przyjacielu:

W rozpaczy swojej

Nie wychodź na balkon, nie wychodź,

Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź, nie przychodź,

Na smugÄ™ cienia nie wbiegaj,

Zaczekaj, trochÄ™ zaczekaj!



Posłuchaj, porzucona przezeń,

Nieznana mi przyjaciółko:

W rozpaczy swojej

Nie wychodź na balkon, nie wychodź,

Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź, nie przychodź,

Na smugÄ™ cienia nie wbiegaj,

Zaczekaj, trochÄ™ zaczekaj!



Przysięgam wam, że płynie czas!

Że płynie czas i zabija rany!

Przysięgam wam, przysięgam wam,

Przysięgam wam, że płynie czas!

Że zabija rany - przysięgam wam!



Tylko dajcie mu czas,

Dajcie czasowi czas.

(Zwólcie czarnym potoczyć się chmurom

Po was przez nas i między ustami,

I oto dzień przychodzi, nowy dzień,

One już daleko, daleko za górami!)

Tylko dajcie mu czas,

Dajcie czasowi czas,

Bo bardzo, bardzo,

Bardzo szkoda

Byłoby nas!



Bo bardzo, bardzo,

Bardzo szkoda

Byłoby nas!



Bo bardzo, bardzo,

Bardzo szkoda

Byłoby nas!



Tylko dajcie mu czas.


























Coraz krótsze listy od Ciebie

piszesz że ogrodnik umarł

nikt się tej śmierci nie spodziewał

nawet kwiaty które sadził wczoraj



piszesz jeszcze ze jesień jest ładna

po ogrodzie po sadzie szaleje

jabłka nad ranem strąca

wszystkie powoli woła do siebie



u Ciebie też ze zdrowiem krucho

wiem - choć o tym nie wspominasz

poszarpane całkiem twoje nerwy

i jeszcze innych sto spraw



coraz rzadsze listy od Ciebie

listonosz tu chyba nic nie winien

coraz krótsze listy od Ciebie

szukamy się już tylko we mgle