Coraz krótsze listy od Ciebie

piszesz że ogrodnik umarł

nikt się tej śmierci nie spodziewał

nawet kwiaty które sadził wczoraj



piszesz jeszcze ze jesień jest ładna

po ogrodzie po sadzie szaleje

jabłka nad ranem strąca

wszystkie powoli woła do siebie



u Ciebie też ze zdrowiem krucho

wiem - choć o tym nie wspominasz

poszarpane całkiem twoje nerwy

i jeszcze innych sto spraw



coraz rzadsze listy od Ciebie

listonosz tu chyba nic nie winien

coraz krótsze listy od Ciebie

szukamy się już tylko we mgle


























Nie wierz, gdy mówią, że chcemy jedynie

Z głodu nie marnieć i ustrzec się chłodu.

Złe sny uciszamy, by słyszeć wyraźniej

Czy na rzece naszej pękają już lody.



Pozorna cisza. Lecz wytrwałość nasza

Rozpali każde już ostygłe słowo,

Na nowo nazwie, co ponazywane,

Nadziei znów pozwoli nam skosztować.



Tak wciąż uparcie czekamy na wiosnę

Schowani w myśli niepokornych kokon,

Bez strachu patrząc wrogom prosto w oczy,

Dyktując wojnę fałszywym prorokom.



Pozorna cisza. Lecz wytrwałość nasza

Rozpali każde już ostygłe słowo,

Na nowo nazwie, co ponazywane,

Nadziei znów pozwoli nam skosztować.