Coraz krótsze listy od Ciebie

piszesz że ogrodnik umarł

nikt się tej śmierci nie spodziewał

nawet kwiaty które sadził wczoraj



piszesz jeszcze ze jesień jest ładna

po ogrodzie po sadzie szaleje

jabłka nad ranem strąca

wszystkie powoli woła do siebie



u Ciebie też ze zdrowiem krucho

wiem - choć o tym nie wspominasz

poszarpane całkiem twoje nerwy

i jeszcze innych sto spraw



coraz rzadsze listy od Ciebie

listonosz tu chyba nic nie winien

coraz krótsze listy od Ciebie

szukamy się już tylko we mgle


























Nawet ci najmniejsi

ludkowie najmarniejsi

nie porzucają nadziei

pną się ku górze

po stromym murze

podobni powojom winogradom



- powój powój

powojowi ludzie

jak wy to robicie

że trwacie i trwacie

po tym gładkim murze

w szalonym uporze

dokąd się wspinacie -



i skąd w każdym gwiazda

podniebnie wyrasta

dokąd z sobą wiedzie

w biedzie i nie-biedzie

blaskiem w sercach łudzi

całkiem szarych ludzi...