Błogo bardzo sławił będę ten dzień,

Kiedy na nowo się narodzę,

Nawet gdy to będzie śmierci mej dzień,

Może jednak narodzę się wcześniej.



Nie będzie za mną chodził mój cień,

Kiedy na nowo się narodzę,

Straszny i zwęglony, czarny mój cień;

Drzewo gromem rażone w lesie.



Spał będę w nocy a nie spał w dzień,

Kiedy na nowo się narodzę,

Jasny, bez demonów będzie mój sen,

Zaś na jawie nie zjedzą mnie pleśnie.



Pójdę bezpowrotnie daleko, hen,

Kiedy na nowo się narodzę,

Wszędzie na miłość głuchy jak pień,

Będę w sadach obrywał czereśnie.


























Czasem nagle smutniejesz 

To jakby dnia ubywa 

I nie wiem jak ci pomóc 

Więc tylko proszę wybacz 



Czasem łzy w twoich oczach 

Na krótką chwilę zagoszczą 

I nie wiem czy coś mówić 

I nawet nie wiem po co 



Puszczam wię wtedy latwce

Ze śmiechu mego śmieszne

I znowu dnia przybywa

Powietrze staje się lżejsze



I lżejsza staje się wędrówka

Z plecakiem coraz cięższym

Nad domem przysiadła tęcza

Na nieba niebieskiej gałęzi