Za oknem

po ogrodzie

pociÄ…g jedzie

po ogrodzie

pociÄ…g jedzie

drewno wiezie

za oknem

po ogrodzie

pociÄ…g jedzie

drewno wiezie



W ciemnej filiżance

huśta się śmierć

pobliska gałąź

ręką jej macha

dlatego lustro

jest takie pokreślone



Mimo wszystko pijÄ™

czarnÄ… herbatÄ™

w czterech ścianach nocy

jest taka mroczna

jak wiersze Trakla

Jest taka mroczna

jak wiersze Trakla



Za oknem

po ogrodzie

pociÄ…g jedzie

po ogrodzie

pociÄ…g jedzie

drewno wiezie

za oknem

po ogrodzie

pociÄ…g jedzie

drewno wiezie

na trumny


























Na koniec - rozwiÄ…zano teatr

Więc cała w sztucznych ogniach teraz

Kręci się arena cyrkowa

Naszych czasów metafora



Nic tu na pewno wszystko na niby

Małpa jest cyrku idolem

Karzeł podkręca szatańską korbkę

Arena toczy się kołem



Niczym piłeczki w palcach żonglerów

Duszyczki nasze wirują wkoło

Życie przestało być sztuką

I stało się sztuczką cyrkową



Dwie siostry syjamskie: prawda kłamstwo

WbiegajÄ… w zwinnych podskokach

Nikt nie odróżni jednej od drugiej

SÄ… w jednakowych trykotach



Bóg gdyby nawet w krzaku ognistym

Pojawił się między nami

Mówilibyśmy że to magik

KolejnÄ… sztuczkÄ… nas mami



Lecz dokąd można w cyrku żyć

Pytamy stojąc na głowie

Słyszymy drwiący błazna śmiech

I to jedyna odpowiedź