Za oknem

po ogrodzie

pociąg jedzie

po ogrodzie

pociąg jedzie

drewno wiezie

za oknem

po ogrodzie

pociąg jedzie

drewno wiezie



W ciemnej filiżance

huśta się śmierć

pobliska gałąź

ręką jej macha

dlatego lustro

jest takie pokreślone



Mimo wszystko piję

czarną herbatę

w czterech ścianach nocy

jest taka mroczna

jak wiersze Trakla

Jest taka mroczna

jak wiersze Trakla



Za oknem

po ogrodzie

pociąg jedzie

po ogrodzie

pociąg jedzie

drewno wiezie

za oknem

po ogrodzie

pociąg jedzie

drewno wiezie

na trumny


























Nawet ci najmniejsi

ludkowie najmarniejsi

nie porzucają nadziei

pną się ku górze

po stromym murze

podobni powojom winogradom



- powój powój

powojowi ludzie

jak wy to robicie

że trwacie i trwacie

po tym gładkim murze

w szalonym uporze

dokąd się wspinacie -



i skąd w każdym gwiazda

podniebnie wyrasta

dokąd z sobą wiedzie

w biedzie i nie-biedzie

blaskiem w sercach łudzi

całkiem szarych ludzi...