Przyjeżdżasz jeszcze czasem

- bilet masz zniżkowy -

i siadasz w końcu stołu

do naszej zwykłej rozmowy



herbatę - jak dawniej - słodzisz

i pijesz raczej słabszą

próbujesz coś powiedzieć

lecz nie wiesz jak zacząć



papierosa znowu zapalam

ty gasisz go smutnym wzrokiem

dla ciebie zawsze będę

małym niemądrym chłopcem



a tu już wnuki - moje dzieci

proszą by opowiadać o tobie

niebo z tobą ściągam im na ziemię

lecz i tak nie wszystko opowiem



przyjeżdżaj więc jeszcze czasem

niech będzie Bóg wyrozumiały

przecież nie możesz tak na zawsze

samych nas tutaj zostawić



a pod wieczór niech białe gołębie

przyfruną z drabiną strażacką

i niech prowadzą cię za ręce

nad Kraków i wieżę Mariacką


























Nawet ci najmniejsi

ludkowie najmarniejsi

nie porzucajÄ… nadziei

pną się ku górze

po stromym murze

podobni powojom winogradom



- powój powój

powojowi ludzie

jak wy to robicie

że trwacie i trwacie

po tym gładkim murze

w szalonym uporze

dokÄ…d siÄ™ wspinacie -



i skąd w każdym gwiazda

podniebnie wyrasta

dokÄ…d z sobÄ… wiedzie

w biedzie i nie-biedzie

blaskiem w sercach Å‚udzi

całkiem szarych ludzi...