Nawet ci najmniejsi

ludkowie najmarniejsi

nie porzucają nadziei

pną się ku górze

po stromym murze

podobni powojom winogradom



- powój powój

powojowi ludzie

jak wy to robicie

że trwacie i trwacie

po tym gładkim murze

w szalonym uporze

dokąd się wspinacie -



i skąd w każdym gwiazda

podniebnie wyrasta

dokąd z sobą wiedzie

w biedzie i nie-biedzie

blaskiem w sercach łudzi

całkiem szarych ludzi...
























Brnąłem do ciebie maju  

przez mrozy i biele  

przez śnieżyce i zaspy  

i lute zawieje  

przez bezbarwne szpitale  

korytarze stycznia  

w tych korytarzach słońce  

gasło ustawicznie 

  

a teraz maj dokoła maj  

wyświęca ogrody  

i cały ja i cały ja  

zanurzony w jaordanie pogody  

a teraz maj i maj i maj  

dokoła się święci  

od wonnych bzów szalonych bzów  

wprost w głowie się święci 

  

i płyną przeze mnie dmuchawce  

jak dzieciństwa echa 

i wielka jest majowa moc  

kiedy niebo się do ziemi uśmiecha  

śpi w twoim wnętrzu chłopiec  

w chłopcu pierwszy zachwyt poznaję  

z twoich ziaren wyrosną sady  

strudzonemu pielgrzymką ulżyj dodaj wiary