Zapisz swoję ulubione piosenki Stare Dobre Małżeństwo

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Nawet ci najmniejsi

ludkowie najmarniejsi

nie porzucają nadziei

pną się ku górze

po stromym murze

podobni powojom winogradom



- powój powój

powojowi ludzie

jak wy to robicie

że trwacie i trwacie

po tym gładkim murze

w szalonym uporze

dokąd się wspinacie -



i skąd w każdym gwiazda

podniebnie wyrasta

dokąd z sobą wiedzie

w biedzie i nie-biedzie

blaskiem w sercach łudzi

całkiem szarych ludzi...
























Noc się wpatruje wciąż w twoje oczy 

Światła w nich tyle co gwiazdy napłaczą 

Świat ma się całkiem ku jesieni  

Na pamięć biegnie swoją trasą 

  

Ktoś kamień rzuca w twoją stronę  

Szybę wybija na poddaszu  

I zimno nawet pod poduszką  

Anioły na poddaszu straszą 

  

Co widzisz jeszcze patrząc bezszelestnie?  

Czy niebo mruga znów w twoją stronę?  

Nie ma sygnałów z wielkiej ciszy  

A może wszystko już skończone  

  

Ktoś kamień rzuca w twoją stronę  

Szybę wybija na poddaszu  

I zimno nawet pod poduszką  

Anioły na poddaszu straszą  

  

A może my tutaj całkiem zapomnieni  

Na Ziemi naszej co kaprysem nieba  

U studni jak wiadro - dryfujemy 

Tam gdzie niczego już dawno nie ma? 

  

Ktoś kamień rzuca w twoją stronę 

Szybę wybija na poddaszu 

I zimno nawet pod poduszką 

Anioły na poddaszu płaczą 
























Nie wierz, gdy mówią, że chcemy jedynie

Z głodu nie marnieć i ustrzec się chłodu.

Złe sny uciszamy, by słyszeć wyraźniej

Czy na rzece naszej pękają już lody.



Pozorna cisza. Lecz wytrwałość nasza

Rozpali każde już ostygłe słowo,

Na nowo nazwie, co ponazywane,

Nadziei znów pozwoli nam skosztować.



Tak wciąż uparcie czekamy na wiosnę

Schowani w myśli niepokornych kokon,

Bez strachu patrząc wrogom prosto w oczy,

Dyktując wojnę fałszywym prorokom.



Pozorna cisza. Lecz wytrwałość nasza

Rozpali każde już ostygłe słowo,

Na nowo nazwie, co ponazywane,

Nadziei znów pozwoli nam skosztować.