Zapisz swoję ulubione piosenki Stare Dobre Małżeństwo

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Nawet ci najmniejsi

ludkowie najmarniejsi

nie porzucają nadziei

pną się ku górze

po stromym murze

podobni powojom winogradom



- powój powój

powojowi ludzie

jak wy to robicie

że trwacie i trwacie

po tym gładkim murze

w szalonym uporze

dokąd się wspinacie -



i skąd w każdym gwiazda

podniebnie wyrasta

dokąd z sobą wiedzie

w biedzie i nie-biedzie

blaskiem w sercach łudzi

całkiem szarych ludzi...
























Skarży się wdowa po kasjerze 

czasem nachodzą ją tęsknoty 

i resztę renty z sobą bierze 

w pobliżu nawet jest sklep nocny 

  

Już wino tanio na nią kiwa  

i życie takie patykiem pisane  

na chwilę tylko sen zawita  

lecz strach obudzi ją nad ranem 

 

Co można w nocy  

gdy śpią żurawie  

co można w bloku  

gdy sen na jawie  

co można w życiu  

na siódmym piętrze  

winda do nieba  

rzadkie powietrze  

  

Co można w nocy  

gdy śpią parafianie  

co można w bloku  

wkrótce świt wstanie  

co można w życiu  

na siódmym piętrze  

winda się psuje  

wisi nieszczęście 

  

Pan Edek zbiera myśli w sobie  

i zapałczane etykiety  

czasem pokłóci się z rodziną  

charakter ma podobno ciężki 

  

Mało kto wie o grzechach Edka  

a żona jego spokojna kobieta  

lecz kiedy trafi się okazja  

ona od męża chce uciekać 

  

Gdzie uciec - myśli żona Edka  

i patrzy - smutna - w dal przez okno  

w dół jest aż siedem pięter  

dla niej to wcale nie wysoko 

  

Czarnym aniołom skrzydła marzną  

samotnie stają na parapecie  

do lotu cicho się zbierają  

gdzieś je po prostu niesie 
























Nie wierz, gdy mówią, że chcemy jedynie

Z głodu nie marnieć i ustrzec się chłodu.

Złe sny uciszamy, by słyszeć wyraźniej

Czy na rzece naszej pękają już lody.



Pozorna cisza. Lecz wytrwałość nasza

Rozpali każde już ostygłe słowo,

Na nowo nazwie, co ponazywane,

Nadziei znów pozwoli nam skosztować.



Tak wciąż uparcie czekamy na wiosnę

Schowani w myśli niepokornych kokon,

Bez strachu patrząc wrogom prosto w oczy,

Dyktując wojnę fałszywym prorokom.



Pozorna cisza. Lecz wytrwałość nasza

Rozpali każde już ostygłe słowo,

Na nowo nazwie, co ponazywane,

Nadziei znów pozwoli nam skosztować.