Nawet ci najmniejsi

ludkowie najmarniejsi

nie porzucają nadziei

pną się ku górze

po stromym murze

podobni powojom winogradom



- powój powój

powojowi ludzie

jak wy to robicie

że trwacie i trwacie

po tym gładkim murze

w szalonym uporze

dokąd się wspinacie -



i skąd w każdym gwiazda

podniebnie wyrasta

dokąd z sobą wiedzie

w biedzie i nie-biedzie

blaskiem w sercach łudzi

całkiem szarych ludzi...
























Noc taka wierna

Jak czarna suka

Kły jej tylko iskrzą

Szalone gwiazdy



Księżyc o jodłę

Zaczepił rogiem

Trudno mu będzie

Za górę się zaszyć



A na balkonie

Ktoś całkiem blady

Gra sam ze sobą

W otwarte karty



Kierowa dama

Wypadła z talii

Lecz trzeba liczyć

Na pomyślne wiatry



Cicho w uzdrowisku

O tej porze roku

Lokal "Pod Kogutkiem"

Pusty już prawie



Do gości ostatnich

Przysiada się wrzesień

Miasteczko na klucz

Zamknęły żurawie