Listopad to niekochana kobieta

co narzeka narzeka narzeka

rozpuściła włosy przed lustrem

i na nic już nie czeka



przeczytała wszystkie listy z drzew

w żadnym nie znalazła nic dla siebie

rozrzucone leżą u jej stóp

wiatr roznosi je po ziemi i po niebie



popatrzyła w gwiazdy a tam smutki

już na resztę życia jej pisane

więc zaniosła się wariackim śmiechem

żeby nikt nie wiedział co jest grane


























Nawet ci najmniejsi

ludkowie najmarniejsi

nie porzucajÄ… nadziei

pną się ku górze

po stromym murze

podobni powojom winogradom



- powój powój

powojowi ludzie

jak wy to robicie

że trwacie i trwacie

po tym gładkim murze

w szalonym uporze

dokÄ…d siÄ™ wspinacie -



i skąd w każdym gwiazda

podniebnie wyrasta

dokÄ…d z sobÄ… wiedzie

w biedzie i nie-biedzie

blaskiem w sercach Å‚udzi

całkiem szarych ludzi...