Minęło wiele miesięcy,

Ale mnie nic nie minęło;

Czas dla mnie w miejscu przystanął;

Takie jest, chłopcy, takie jest piekło



Na odgłos kroków po schodach

Serce wciąż skacze do gardła,

Że może jednak to ona,

Ona - to: piękna moja zagłada.



Ach, kiedy znowu ruszą dla mnie dni?

Noce i dni!

I pory roku krążyć zaczną znów

Jak obieg krwi:

Lato, jesień, zima wiosna -

Do Boliwii droga prosta!

Wiosna, lato, jesień, zima -

Nic mi się nie przypomina!



Ni żyć już można, ni umrzeć.

Wypłakać łzy doszczętnie;

Oddycham ledwie i z bólem,

Kością mi w gardle staje powietrze



Czy tak już będzie i będzie,

Boże mój, Boże, mój Boże.

Zawsze i wszędzie w obłędzie,

Boże mój, wbiłeś we mnie wszystkie noże!



Ach, kiedy znowu ruszą dla mnie dni?

Noce i dni!

I pory roku krążyć zaczną znów

Jak obieg krwi:

Lato, jesień, zima wiosna -

Do Boliwii droga prosta!

Wiosna, lato, jesień, zima -

Nic mi się nie przypomina!



 
























Cisza taka że słychać

szum skrzydeł ponad nami

anioły nad Kanoniczą

latają stadami



Oderwał się od braci

jeden anioł blady

i kołuje nad nami

w myśl swojej zasady



Prowadzi nas anielsko

aż w stronę Wawelu

bo to anioł swojski

a tych nie ma wielu



Anioł polski i pański

w zielonym mundurze

w głowie mu majowo

a jednak nas urzekł



Aniele polski aniele swojski

ulotny stróżu nasz

Aniele polski aniele swojski

bądź z nami jak najdłużej

i trzymaj swą straż

i trzymaj swą straż...